Saterday night fever Als in 1978 de film ‘Saturday Night Fever‘ in de Nederlandse bioscopen komt breekt de disco pas echt door. Vele dansscholen maken hier dankbaar gebruik van en geven cursussen ‘discodansen‘. De mode op het schoolplein is ook aan deze film onderhevig, de broeken met wijde pijpen en de plateauzolen zijn helemaal ‘in’. De gebroeders Gibb (de bee gees) die de soundtrack voor Saturday Night Fever maakten, scoorden hits met ‘Staying Alive‘, Night Fever en ‘Too Much Heaven‘. Ook het nummer van yvonne elliman met ‘If I can’t have you‘ kwam hoog in de hitparade terecht. Voor de Bee Gees betekende dit een succes die een aantal jaren zou duren.
The Jackson 5 (ook geschreven als The Jackson Five of The Jackson 5ive, afgekort als J5, en later simpel als The Jacksons) was een Amerikaanse popgroep uit Gary, Indiana. Het repertoire van de groep, actief van 1962 tot 1990, bestond voornamelijk uit R&B, soul, funk en later disco. Voor het belangrijkste lid van de groep, Michael Jackson, vormden The Jackson 5 het startsein voor een succesvolle solocarrière.
Verdere leden waren o.a. de broers Jermaine, Marlon, Mike, Jackie en Tito Jackson, naast drummer Johnny Jackson. Beluister can you feel it hier.
Earth, Wind and Fire (EWF) behoorde tot de populairste groepen van de zeventiger jaren. De Amerikaanse band werd in 1969 in Chicago opgericht door Maurice White, die reeds zijn sporen had verdiend als sessiedrummer voor het Chess-label.beluister hier lets groove tonight
Aanvankelijk heette de groep nog Salty Peppers. Na het eerste album werden enkele leden vervangen. Alleen de broers Maurice en Verdine White (basgitarist) bleven over. De nieuwkomers waren: Philip Bailey, Larry Dunn, Jessica Cleaves, Roland Baustista en Roland Laws. Hun album Open Our Eyes (1974) werd een groot succes. In 1975 was de soundtrack That's the Way of the World een nog groter succes en vestigde de band definitief aan de top waar ze vele jaren zouden verblijven. Earth, Wind and Fire speelt soulmuziek, waarbij percussie, blazers, de kalimba, bas en zangpartijen een voorname rol spelen.In hun hoogtijdagen bestond Earth, Wind and Fire uit maar liefst negen bandleden: Maurice White (zang, percussie en drums), Verdine White (basgitaar), Fred White (drums), Philip Bailey (zang, percussie), Al McKay (gitaar), Johnny Graham (gitaar), Larry Dunn (keyboard), Ralph Johnson (zang, percussie en drums) en Andrew Woolfolk (saxofoon). Zij werden in deze periode op het podium en in de studio bijgestaan door de blazerssectie The Phenix Horns, welke gevormd werd door Donald Myrick (saxofoon), Louis Satterfield (trombone), Michael Harris (trompet) en Rahmlee Michael Davis (trompet). Zowel Donald Myrick en Louis -Lui lui- Satterfield zijn inmiddels overleden in repectievelijk 1993 en 2004. In de jaren tachtig hebben de Phenix Horns veel gewerkt met Phil Collins. Een bekende deun van Phil Collins waarop zij spelen is het nummer "Saturday Nights and Sunday Mornings". Dit nummer is beter bekend als de programma-tune van Barend & van Dorp.beluister hier fantasy
Maurice White heeft een charismatische uitstraling en een prachtige tenorstem. De falsettostem van Philip Bailey heeft mede het geluid van de band bepaald. Verdine White wordt ook wel eens de meest dynamische bassist uit de funkgeschiedenis genoemd.beluister hier september
Verder werd het geluid van Earth Wind & Fire sterk bepaald door de kalimba, een Afrikaanse duimpiano die op vele hits te horen is. Maurice White noemde zelfs zijn productiemaatschappij naar dit instrument, Kalimba Productions. beluister hier boogie wonderland
Een van de meest opzwepende groepen was Katmandu.
Met hun nummer The Break haalde ze zelfs de Studio 54 top 10
en waren ze in de underground disco een ware rage. download
hier The break 1982 12 inch versie
beluister hier de vrolijke klanken van lime's your love
Kid Creole and the Coconuts kwam voort uit de in 1976 door August Darnell opgerichtte Dr. Buzzard's Original Savannah Band. De uitheems klinkende naam Kid Creole and the Coconuts ontstond in 1980. August Darnell stelde een mix van Latijns-Amerikaanse, Carabische en disco samen, waarmee de groep veel succes oogstte.
August Darnell werd geboren in 1950 als Thomas August Darnell Browder in de wijk Bronx in New York. Hij had een Dominicaanse vader en een Frans-Canadese moeder. In 1965 stelde Darnell samen met zijn broer Stoney Browder Jr., zijn eerste groep samen.
In 1976 verscheen het eerste album van Dr. Buzzard's Original Savannah Band. Dat jaar boekte de groep een grote hit met "Whispering/Cherchez la femme/Se Si bon". Latere albums waren minder succesvol.
Kid Creole and the Coconuts kwamen in 1982 voor een tournee naar Europa, waarbij ook Nederland werd aangedaan. Een groot aantal singles, zoals "I'm a wonderful thing, Baby" en "Annie, I'm not daddy", werden grote hits in Europa.Beluister Annie I'm not your daddy hier .
AUS DER REIHE DERRICK
Aus der Reihe Derrick is geen 'venue', 'club', of 'studio' maar een eerlijke discotheek, zoals een disco oorspronkelijk bedoeld is. Het moet gaan om de muziek en de bezoekers, niet om hardste beat en geavanceerdste installaties. Aus der Reihe Derrick is een initiatief van twee gevestigde horecaondernemers uit Utrecht, die hun krachten gebundeld hebben omdat er momenteel nergens meer uitgegaan en gedanst kan worden in die specifieke prachtige sfeer van de jaren '80. Aus der Reihe Derrick gaat daar verandering in brengen!
Aus der Reihe Derrick heeft op 12 december haar deuren geopend aan de Voorstraat 102. Aus der Reihe Derrick voert je terug naar de jaren '80. Er zal uitsluitend gedanst kunnen worden op muziek uit eind jaren zeventig en de gehele jaren '80. Dus, Disco, Soul, Ska, New Wave en al het andere wat tegenwoordig valt onder het begrip 'Dance Classics' zal goed vertegenwoordigd zijn. Ook de import die destijds gekocht werd bij 'Kareltje' zal zijn weg naar de draaitafels vinden. Een van de vaste disc-jockey's is Paul W. die zijn stempel destijds heeft gedrukt op 'Long-Play', 'Image', 'El Alcazar' en 'Dansen in Broers'. Tevens was hij één van de vaste d.j.'s van de fameuze donderdag- studentenavond in 'Cartouch'.
Heimwee naar het rijtjes dansen met de tasjes er tussen in op de vloer? Naar muziek waar zowaar nog in gezongen wordt? Naar je favoriete dansnummers die je nergens meer hoort? Aus der Reihe Derrick is jouw antwoord!
Heimwee naar the 80's/90's? Luister hier naar Old School danceradio,
met gouwe ouwe dancehits en mixes.24 hours a day!!Klik op 'on air' om terug te gaan naar de nostalgische jaren.
Donna Summer ( pseudoniem van LaDonna Adrian Gaines) is een Amerikaanse zangeres. Ze is het meest bekend geworden van haar disco-hits uit de jaren '70, die haar de bijnaam "Koningin van de disco" bezorgden. Als één van de weinige disco-sterren is ze is er ook in geslaagd om later met andere genres, zoals de R&B, hits te blijven scoren. Haar grootste hit was het opzwepende 'i feel love'
die je hier kunt beluisteren (Giorgio Moroder remix 13 min)
The Trammps is een soul/disco/dance groep uit de jaren ’70. Ze zijn pioniers van de zogenaamde Philisound Ze zijn vooral bekend van hun wereldwijde hit ‘Disco Inferno’.De Trammps zijn in 1972 opgericht in Philadelphia. De groep telt maar liefst 11 leden. Ze nemen in 1972 hun eerste nummer op, getiteld ‘Zing Went The Strings Of My Heart’. Dit is een cover van een nummer van Judy Garland uit 1943.
In de jaren die volgen brengt Buddah Records verschillende hits uit van de Trammps, waaronder ‘Hold Back The Night’ en ‘Where Do We Go From Here’.
The Trammps verhuizen naar Atlantic Records in het midden van de jaren ’70. Hier groeien ze uit tot een van de grootste discoacts van dat moment.
Ze brengen verschillende albums uit bij Atlantic, waaronder het bekende Where The Happy People Go in 1976. Op één van hun nummers, 'Soul Bones' genaamd, is een mondharmonica solo te horen van Stevie Wonder.
Het hoogtepunt uit hun carrière was hun filmsoundtrack met de gelijknamige hit 'Disco Inferno' uit 1977. Tot op de dag van vandaag is dit nummer één van de bekendste discohits aller tijden. The Trammps krijgen er in 1979 een Grammy Award voor.
The Trammps beëindigen hun carrière in het begin van de jaren ’80. Er komt nog een compilatie cd uit, genaamd This Is Where The Happy People Go.
Tien jaar later gaat de groep weer toeren. Alleen zijn vele originele leden er dan niet meer bij. De leadzanger van de band Jimmi Ellis keert in 2003 terug bij de band. En er wordt nog één keer getoerd tijdens een herleving van het discotijdperk. Daarna wordt het stil rond de groep. beluister hier disco inferno(extended long version)
Wil jij ook een link op Dance2,dan kan je dat hier doen.
zet er wat leuks bij en de link
wordt direct geplaatst
De veelzijdige acteur, nachtclubzanger en internationale cultfiguur Divine werd geboren als Harris Glenn Milstead op 19 oktober 1945 in Towson, Maryland (Verenigde Staten). Divine stond op de planken en verscheen op het witte doek in travestie. Hij werd beroemd door zijn verschijningen in John Waters' films in de late jaren 60 en de jaren 70.
Op twaalfjarige leeftijd verhuisde het gezin naar Lutherville. Eén van de nieuwe buurjongens was de eveneens twaalfjarige John Waters. John Waters werd een buurvriend van Divine, bedacht de naam "Divine" en bedacht allerlei uitzinnige rolletjes voor hem.
Films met Divine zijn ondermeer "Polyester" en "Hairspray" door John Waters, "Lust in the Dust" door Paul Bartel en "Trouble in Mind" door Alan Rudolph.
Nadat hij begon in films, werd Divine nog beroemder aan het einde van de jaren 70 door zijn campy toneelstukken en extravagante disco-acts in San Francisco. En hij scoorde hits met "Shoot your shot", "Walk Like a Man" en "I'm So Beautiful".
Divine leed aan een hartaandoening en stierf in zijn slaap op 7 maart 1988. beluister hier Native love(Bobby Orlandomix)
Ryuichi Sakamoto en het Yellow Magic Orchestra. De populaire Japanse band Yellow Magic Orchestra bestond met onderbreking van 1978 tot 1993 en werd opgericht door Haruomi Hosono (bas), Ryuichi Sakamoto (synthesizers) en Yukihiro Takahashi (drums). Ze oefenden een sterke invloed uit op de hedendaagse elektronische muziek met hun stijlvernieuwingen. De robotachtige sound is een kenmerk dat de band met Kraftwerk gemeen heeft. Ryuichi Sakamoto was het bekendste lid vanwege zijn solo-carrière als popmuzikant en filmmuziekcomponist. Zijn stijl wordt wel eens aangeduid met de term "neo geo", een combinatie van Aziatische en westerse muziek met allerlei ritmes en klanken uit de hele wereld. Het slechten van barrières tussen genres en culturen heeft Sakamoto zich ten doel gesteld.
21 januari 1942 - 2 april 2003
Edwin Starr werd als Charles Hatcher op 21 januari 1942 geboren in Nashville in de Amerikaanse staat Tennessee. Hij dankt zijn artiestennaam aan een promotor in Detroit. Die voorspelde dat hij "a star" zou worden na het horen van zijn stem. Zelf voegde hij een r toe en koos hij zijn tweede voornaam Edwin als roepnaam.
De eerste hit van Edwin Starr was 'Agent Double-O-Soul' (1965). Daarna had hij in de jaren zestig succes met onder meer 'S.O.S. (Stop Her On Sight)' en 'Twentyfive Miles'. Eind jaren zeventig haakte hij in op de disco-rage met hits als 'Contact' en 'H.A.P.P.Y. Radio'. Zijn enige Amerikaanse nummer één-notering was 'War' (1970). Voor Bruce Springsteen werd een live-opname van 'War' een top tien-hit in 1986. Sinds 1983 woonde Edwin Starr in Engeland. Hij is 61 jaar geworden. Zijn grote discohit was "Contact" die je hier kan beluisteren
De Amerikaanse groep Tavares werd opgericht in New Bedford, Massachusetts. De belangrijkste periode van de Tavares waren de jaren zeventig toen Tavares grote hits had met "Heaven must be missing an angel" en "Don't take away the music". Tavares bestond uit de vijf broers Ralph, Arthur, Feliciano, Perry Lee en Antone Tavares. De grootouders van de Tavares waren immigranten uit de Kaap Verdische Eilanden waren. De broers zongen thuis de folksongs en de doo-wop favorieten van hun ouders en hun oudere broer John. Vanaf 1963 toerden de Tavares door het Noord-Oosten van de Verenigde Staten als Chubby and the Turnpikes. Aan het begin van de jaren zeventig werd de groepsnaam gewijzigd in de familienaam Tavares en werd een contract getekend bij Capitol Records. Tavares brak in 1973 in de Verenigde Staten van Amerika door met het nummer "Check it out". Andere hits uit de jaren zeventig waren "She's gone" (1974), "It only takes a minute" (1975), "Heaven must be missing an angel" (1976) en "Don't take away the music" (1976). "More than a woman" werd gebruikt op het door miljoenen gekochte "Saturday Night Fever", maar voor Tavares bleek de koorts reeds getemperd. Tavares bleef singles en albums opnemen. Het typische discogeluid werd ingeruild voor ballads. De meerstemmige samenzang bleef echter het handelsmerk van Tavares vormen. beluister hier heaven must be missing an angel
De boys town gang was een discogroep uit de jaren 80 van de 20e eeuw, die erin slaagde om nog enkele jaren na de hoogtijdagen van de disco (eind jaren 70, begin jaren 80) enkele grote disco-hits te scoren.
Oprichter van de Boys Town Gang was diskjockey Bill Motley uit San Fransisco. Na een uitgebreide auditie koos hij zangeres Cynthia Manley (die in het cabaret zong) als gezicht van de groep. Aanvankelijk was het de bedoeling om één album uit te brengen, maar de liedjes werden een groot succes zodat besloten werd door te gaan. Cynthia Manley verliet Boys Town Gang echter al weer snel om verder aan haar solocarrière te gaan werken. In haar plaats kwamen Robin Charin en drie mannelijke zangers en dansers. De samenstelling van de groep veranderde meerdere malen in relatief korte tijd.Grootste hit van de groep was 'Can take my eyes of you'' die je hier kan beluisteren
beluister hier het superzwoelecome on and do it (14.30 minuten disconetremix)
Beluister hier instant funk's i got my mind made up
Karen Young was één van de artiesten die haar enige hit te danken heeft aan de disco-rage. Maar Karen was dan ook actief in de jaren 1978 tot 1985, dus dat is niet zo vreemd.
Producer Walter Kahn leverde goed werk af, dat wel. Maar Karen Young zelf beschikte natuurlijk ook over een meesterlijk stemgeluid. Hoewel Karen maar 1 hit heeft gehad, kwam er merkwaardig genoeg in 1994 een Greatest-Hits-CD van haar uit. Men bracht die plaat uit als een eerbetoon. In 1991 is Karen namelijk onverwacht overleden. In 1978 stond ze met 'Hot shot' op nummer 1 in de Nederlandse hitparade,en is hier te beluisteren.
Viola Wills is geboren in Los Angeles, Californie. Toen ze acht jaar oud was werd ze al toegelaten tot het conservatorium waar ze klassieke piano studeerde. Ze heeft gewerkt met grootheden als Barry White, James Gadsen, Joe Cocker, Smokey Robinson en George Benson, voordat ze haar succescarriere in Europa begon. Haar eerste hit "Gonna get along without you now" was een grote hit en lanceerde Viola in de internationale Pop- en dancelijsten. Ze heeft ook diverse hits in Amerika gehad, musicals gedraaid en een one-womanshow gehad. Haar grootste hit in Nederland had ze met "If you could read my mind"
die hier te beluisteren is
Enige hit die deze eendagsformatie had is Doctor love,het was meteen een topper en is hier te beluisteren.
Niets is zo vergankelijk als een muziekstijl.
En tegen de tijd dat 'Last Night A Dj Saved My Life' een hit werd, was het discotijdperk in volle gang. Indeep was erg beïnvloed door Chic, maar had begin jaren '80 ook de hip-hop ontdekt. Daarmee maakte de groep uit New York in ieder geval erg originele muziek. Hun gelijknamige debuutalbum bevatte meer nummers met dezelfde impact als 'Last Night'.Het brein achter Indeep was Michael Cleveland.
download hier last night a Deejay saved my life
Ben Liebrand (Nijmegen, 27 september 1960) is een Nederlandse DJ. Liebrand kreeg al op jonge leeftijd interesse in het mixen van muziek , en op zijn 16e besloot hij om het zelf ook te gaan doen. Acht jaar later kwam zijn doorbraak, met het Veronica programma In The Mix. Dit programma was het eerste radio programma waarin non-stop muziek gemixed werd, zonder dat presentatoren de nummers aankondigden. Zijn minimix, grandmix, en jaarlijkse 100plus megadancemix zijn vaak nagedaan, maar nooit geëvenaard, en circuleren nog steeds op het internet, waar liefhebbers ze verzamelen. Sinds 1991 is Liebrand actief bezig met 3D-animatie. Dit begon uit interesse, maar al snel had hij zich verdiept in de technische kant van animatie en vormgeving. Liebrand produceerde onder meer de animaties voor diverse TV commercials van de CD-series Thunderdome, Happy Hardcore, Mega dance en Radio 538, de leads van TMF en animaties voor de KLM en Pepsi. Liebrand opereerde onder meer onder de pseudoniemen Crystal Palace, The, ISCO en Teknikolor. Samenwerkingsprojecten voerde hij uit met Goldilox en S.B.B.L.. Hij is getrouwd met Brenda (Van Raam) en samen hebben ze twee zonen, Fabian en Sascha, en een dochter, Linde.
Kool & the Gang is een van de belangrijkste funk/disco bands. Ze hadden de grootste populariteit bij het grote publiek van eind jaren '70 tot midden jaren '80.
Ze begonnen midden jaren '60 als de Jazziacs. In 1969 werd de naam veranderd in Kool and the Gang.
Kool & the Gang kende twee perioden van groot succes. De eerste was aan het begin van de jaren zeventig.
Grote single-successen waren bijvoorbeeld: "Funky stuff" (1973), "Spirit of the boogie" (1975), Caribbean festival (1976) en "Open sesame" (1976), hun bijdrage aan de film Saturday Night Fever.
In 1978 kregen ze een nieuwe manager en trad zanger James Taylor tot de groep toe. Taylor was een verrijking want hij kon iets meer dan het uitroepen van feestkreten. Hij kon ook met veel gevoel een ballad zingen.
Hun bekendste song verscheen in 1980: "Celebration". Andere hits uit de jaren tachtig zijn: "Get down on it" (1982), "Big fun" (1982), "Let's go dancin'" (1982), Joanna (1983) en "Emergency" (1985). De koers die toen gevaren werd, ging wat meer naar de disco.
In 1985 deden ze mee met het groots opgezette Live Aid. In hetzelfde jaar scoorde ze ook hun grootste crossover hit "Cherish".
In 1989 verliet James Taylor Kool and the Gang en hoewel de groep nieuwe opnamen bleef uitbrengen, was de groep duidelijk over haar hoogtepunt heen.
beluister hier celebration
beluister hier The players association's Turn the music up
Ken je ze nog,de twee mollige dames die het je het dak van de disco eraf liet halen hier kun je dat nog eens overdoen door te luisteren naar It's raining man.
Voggue met dancin the night away kun je hier beluisteren
Dan Hartman (8 december 1950 – 22 maart 1994) was een Amerikaans zanger, componist en producer.
Dan Hartman werd geboren in Harrisburg, Pennsylvania, en voegde zich op 13 jarige leeftijd bij zijn eerste band, The Legends, met zijn broer Dave. Hartman speelde keyboards en schreef veel van de muziek.
Hij kwam bij de Edgar Winter Group en speelde op drie van hun albums voordat hij in 1976 solo verder ging. In het disco tijdperk scoorde hij twee solo hits: "Instant Replay" (1978) en "Relight My Fire" (1979), een duet met Loleatta Holloway.
Zijn grootste solo succes was de top 10 notering voor "I Can Dream About You", voor de soundtrack van de film "Streets of Fire" (1984). Ook "We Are The Young" kwam in de hitlijsten. In het daaropvolgende decennium werkte hij als liedschrijver en producer, onder meer voor artiesten als Tina Turner, Joe Cocker, Bonnie Tyler, Paul Young, James Brown, Nona Hendryx en Steve Winwood.
Hij overleed in Westport, Connecticut aan een hersentumor op 44 jarige leeftijd.
Ten tijde van zijn dood stond Hartman's muziek in hernieuwde belangstelling. Een cover versie van "Relight My Fire" werd een nummer n hit voor Take That.Beluister hier maar liever Dan Hartman's versie.
al
beluister hierAl Hudson and the partners 'you can do it'
Sinds 1982 in dancings te vinden als DJ's. Van kleine discotheken in Nederland tot mega-dancings in Duitsland en België. Tot 2003 nationaal en internationaal als DJ's gewerkt in meerdere discotheken.
Vanaf 2004 wekelijks te horen op radiozenders met hun programma The Rosimix.
De Commodores waren een succesvolle Amerikaanse soul en funkgroep uit de jaren 70 . Later zou de groep wat meer opschuiven in de richting van commerciële disco.
De groep kreeg een contract bij motown nadat ze op tournee waren geweest met The Jackson 5. Ze zijn het bekendst van hun ballads Easy en Three times a lady en het funky Brickhouse. In 1985 scoorden ze in Nederland nog een nummer 1-hit met Nightshift. In Nederland is Nightshift hun grootste hit, Lionel Richie maakt op dat moment echter al geen deel meer uit van de band.
De groep bestaat nu uit drie leden van de oorspronkelijke bezetting, te weten Lionel Richie, William King en Walter Orange.beluister hier brick house
Shalamar is een Amerikaanse disco/soul/funkgroep die in de vroege jaren '80 haar grootste successen scoorde.
De groep is in 1977 ontstaan uit twee achtergronddansers uit het Amerikaanse soul-TV-programma "Soultrain". De twee dansers waren de toen nog jonge Jeffrey Daniels en Jody Watley. Voor de leadvocalen werd zanger Gerry Mumford aangetrokken. Ze maakten een single Uptown festival, die zowel in de US als in Europa een hit werd. De eerste LP werd op het Soultrainlabel opgenomen. Gerry vertrok na de eerste LP en werd vervangen door Soultrain-gang-zanger Garry Brown, waarmee de groep het tweede album "Disco Gardens" maakte, op het Solar label. Van deze LP werd de single Take that to the bank een hit.
Het grote succes van Shalamar kwam toen Gerald werd vervangen door zanger Howard Hewett. Ze scoorden een nummer één in de Billboard R&B chart in 1980 met The second time around. Het trio maakte in deze bezetting in totaal vijf albums, te weten "Big Fun", "Three for love", "Go for it", "Friends" en "The look". Ze scoorde in de US en UK veel gote hits als I owe you one, Make that move en A night to remember. Hun grootste hit in Nederland was I can make you feel good. dat in juli 1982 de achtste plaats in de Nederlandse top 40 haalde. In 1983 traden ze op in Nederland, onder andere in Countdown, het muziekprogramma van Alfred Lagarde.
1984 was het begin van het einde voor Shalamar. Jody Watley en Jeffrey Daniels verlieten met grote ruzie de groep. Jeffrey ging als danser weer aan de slag in musicals als "Starlight Express" en "Give my regards to Broadstreet" en deed de choreografie van clips van Michael Jackson (Bad) en de film "Moonwalker". Jody startte na modellenwerk in vooral de UK een solocarrière. De eerste twee single's Girls night out en Where the boys are flopten, maar haar eerste twee solo-LP's sloegen in als een bom. Ze behaalde er zelfs een Grammy mee.
Shalamar kreeg twee nieuwe leden, te weten Micki Free en Delisa Davis. Het album "Heartbreak" leverde in de vorm van het uit "Footloose" afkomstige Dancing in the sheets een hit op. Nog drie bijdragen in films werden gedaan, te weten Don't get stopped in Beverly Hills uit Beverly Hills Cop 1, Deadline U.S.A. uit D.C. Cab en de titelsong van de film One of the guys.
Howard vertrekt in 1985 ook uit de groep voor een solocarrière.
Beluister hier the second time around.
Een van de bekendste namen uit de disco-rage van de jaren 70 is 'KC And The Sunshine Band'. Ze zijn de meest succesvolle vertegenwoordigers van de omstuimige, tropische funky dansmuziek die 'The Miami Sound' wordt genoemd. De groep is opgericht in 1973 in Hialeh, Florida en heet oorspronkelijk 'KC And The Sunshine Junkanoo Band'. De warme funky koperblazers, de ruggengraat van de band, vormen met een mengeling van Motown, Funk en Zuid-Amerikaanse percussie het unieke KC geluid.
De oprichters van de band zijn Harry Wayne Casey en Richard Finch, twee jongens uit Zuid Florida. Ze werken allebei voor de T.K. Records studio. Harry werkt in het magazijn en speelt af en toe keyboards in opnamesessies en Rick, die bass en drums speelt, is assistent-producer.Ze zijn vooral bekend door hun discohits Shake Your Booty en That's The Way I Like It. Vanaf de jaren tachtig verloor het discogenre aanzienlijk aan populariteit waardoor de band nieuwe stijlen verkende op een ander platenlabel (Epic Records). Deze laatste weigerde de single Give It Up als single uit te brengen, wat aanleiding gaf tot een tijdelijke split van de band in 1985. De heropleving van disco in de jaren negentig en 2000 zette Casey er toe aan zijn band te herenigen. Sindsdien heeft de band verschillende compilatiealbums uitgebracht met enkele recente nummers. In 1993 werd het album Oh Yeah! uitgebracht. In 2001 bracht de band I'll Be There For You uit.Beluister hier im your boogieman.
The Bee Gees
The Bee Gees zijn geboren op het eiland Man, maar in 1958 emigreren ze naar Australië. Daar begint hun carrière, en in 1967 keren ze terug naar Engeland, waar ze een groep vormen met Vince Melouney, (gitaar) en Colin Petersen, (drums). In Australië en Nederland hebben ze rond dat moment hun eerste hit met Spicks and specks, in Engeland en elders volgen nummers als New York mining disaster 1941, Massachusetts, Words, World, I've gotta get a message to you en Holiday.
Na het album Odessa (1969) verlaat Robin de groep wegens artistieke meningsverschillen, en scoort een solohit met Saved by the bell. Maurice Gibb trouwt met de Schotse zangeres Lulu. De groep wordt later opgedoekt en opnieuw opgericht. Vanaf het moment dat Jive talkin' in 1975 verrassend een Amerikaanse Nummer-één hit wordt, wordt de draad weer opgepakt en met het uitkomen van de soundtrack van Saturday Night Fever in 1977 is de groep plotseling weer immens populair, en één van de belangrijkste proponenten van de disco geworden.
De Bee Gees schrijven en produceren in die tijd platen van o.a. Barbra Streisand, Dionne Warwick en Diana Ross. Robin Gibb maakt wederom in 1983 een solo-LP.
Na 1981 wordt het stil rond de groep, maar in 1987 maken ze hun tweede come-back met het nummer You win again, een Britse nummer-één hit. Een vierde broer, Andy Gibb, eind jaren '70 van vorige eeuw een populair tieneridool, sterft in 1988, juist toen hij als vierde lid bij de groep zou komen. Op 13 januari 2003 sterft Maurice Gibb. Robin en Barry gaan daarop hun eigen weg met als meest opvallende resultaat een hernieuwde samenwerking tussen Barry Gibb en Barbra Streisand, Guilty pleasures in 2005. Ook de samenwerking tussen Robin en Alistair Griffin met het nummer My lover's prayer gaat goed en komt binnen op drie in Engeland. Onder de naam "Brothers Gibb" traden Barry en Robin in februari 2006 voor het eerst sinds de dood van hun broer weer samen op.
De "sound" van de Bee Gees is apart, vooral opvallend is - vanaf hun eerste comeback - hun zingen met hoge falsetstemmen.
Beluister hier You should be dancin uit de film Saterday night fever.
The Human League wordt in 1977 opgericht in Sheffield door synthesizer-spelers Martyn Ware en Ian Marsh. De groep heet eerst "The Future", maar wordt vlak na het toetreden van vocalist Philip Oakey tot de band omgedoopt in "The Human League". De band gaat demo's opnemen en krijgt al snel de kans om op te treden. Ze tekenen een contract bij het onafhankelijke label Fast Product. Adrian Wright wordt lid van de band om diavoorstellingen te geven tijdens de optredens.
In 1978 wordt de eerste single uitgebracht, "Being Boiled". Een EP, The Dignity of Labour, wordt uitgebracht in 1979. Datzelfde jaar tekent de band een contract bij Virgin Records. Er worden twee albums uitgebracht, Reproduction en Travelogue. De albums krijgen lovende kritieken en het tweede album weet de U.K. Top 20 te bereiken. Door problemen binnen de groep besluiten Ware en Marsh eind 1980 de groep te verlaten.
Met het vertrek van de twee muzikanten uit de groep, en met contractuele verplichtingen tot optreden, zijn Wright en Oakey gedwongen om zelf op zoek te gaan naar nieuwe bandleden. Wright leert zelf de synthesizer bespelen, en bassist Ian Burden en twee zangeressen, de schoolmeisjes Susanne Sulley en Joanne Catherall, worden aangetrokken om de band te versterken. Later dat jaar wordt ook gitarist Jo Callis (ex-The Rezillos) lid van de band en gaat Martin Rushent (die eerder samenwerkte met de Stranglers) de platen produceren.
De grote doorbraak volgt met het album Dare!, tot op de dag van vandaag hun meest succesvolle album. Het bevat onder andere de hits"Don't you want me baby" "The sound of the crowd", "Love Action" en "Open Your Heart". Tevens bevat dit album de bands grootste hit, "Don't You Wan't Me", dat eind 1981 in het Verenigd Koninkrijk op nummer één staat en in 1982 een wereldwijde hit wordt. In 1983 wordt Dare! opgevolgd door de EP "Fascination", met daarop de singles "Mirror Man" en "(Keep Feeling) Fascination".Hun grootse hit bleef tot nu toe Don't you want me baby die hier te beluisteren is.
Laat je hier nog een keer gaan op de zwoele italoklanken van azoto's San Salvador